Park im. Olgi Krzyżanowskiej
Park położony w Gdańsku-Wrzeszczu między ul. Traugutta a terenami stadionu miejskiego
Park o powierzchni 1,3 ha został założony w latach 70. XX wieku na części terenu po dawnym wielowyznaniowym cmentarzu urnowym, funkcjonującym w latach 1914 – 1966. Nieistniejący już cmentarz, zwany pierwotnie „Gajem Urn” (niem. „Urnenhain”), został zaprojektowany jako wielotarasowy ogród publiczny (Gaj), będący jednocześnie cmentarzem urnowym.
Jego układ został zachowany na terenie obecnego parku, który jest jednym z najciekawszych parków Gdańska pod względem kompozycyjnym. Wyraźnie widoczne są zespoły tarasów oraz zachowana do dziś główna aleja lipowa. Biegnie ona od strony ul. Smoluchowskiego w kierunku dawnych kaplicy i krematorium, obecnie (po przebudowie kaplicy) prawosławnej cerkwi katedralnej pod wezwaniem Św. Mikołaja Cudotwórcy.
Na wyposażenie Parku składają się żwirowe alejki spacerowe z układem schodów i tarasów, z ustawionymi przy nich ławkami oraz koszami na śmieci. Park w swojej zasadniczej części posiada nawierzchnię trawiastą, którą porastają drzewa i krzewy. Na uwagę zasługują rosnące w szpalerach lipy oraz liczne stare brzozy, rosnące samotnie lub w grupach. W sąsiedztwie głównej alei rośnie piękny egzemplarz buka czerwonego. W parku znajdują się też żywotniki, klony, sosny i krzewy ozdobne, a wzdłuż ul. Traugutta, stanowiącej granicę parku, stare kasztanowce.
Za cerkwią, wzdłuż ogrodzenia stadionu można dojść na tzw. Górę Wodociągową, zwaną w przeszłości Górą Szubieniczną, do kompleksu rekreacyjnego. Położony w sąsiedztwie dawnego zbiornika wody pitnej „Sobieski” kompleks jest częścią założonego w 2018 roku Parku „Nostalgicznego”, który powstał na zachowanym fragmencie dawnego cmentarza urnowego. Z Góry Wodociągowej roztacza się szeroka panorama na Dolinę Królewską oraz w kierunku Zatoki Gdańskiej.
18 grudnia 2025, Uchwałą Rady Miasta Gdańsk patronką Parku została Olga Krzyżanowska (1929–2018). W latach 50. i 60. XX wieku ta wybitna Gdańszczanka mieszkała w pobliskiej dzielnicy Aniołki przy ul. Fahrenheita 5. Z wykształcenia lekarka, w młodości harcerka Szarych Szeregów, w latach 80. aktywnie zaangażowała się w struktury „Solidarności”. W wolnej Polsce, jako posłanka, senatorka i wicemarszałkini Sejmu, działała na rzecz budowy społeczeństwa obywatelskiego, obrony demokracji oraz praw kobiet. Za swoje zasługi została odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
